Uyumadım bu gece döndüm durdum yatak da sabah kadar. Hayali gitmedi gözlerimde. Ne müthiş bir kadındı, ne müthiş bir manzara ne acayip bir zamanlamaydı. Düşündüm durdum gezenin sessizliğinde şafak sökene kadar. Bir güzelin anıları, yüreğimi dağlamış tı,sarsılmıştım adeta .Dün bir güzel tanıdım güvercin yürekli. bir güzel tanıdım ceylan bakışlı, bir güzel tanıdım asilmi asil,vakur duruşlu, tepeden tırnağa hanımefendi. Ne zaman nasıl karşılaştık sanal alemde hatırlamıyorum ama, gerçek alemde karşılaşmamız dün akşam oldu. Benim için normal bir gün olan, ama onun için çok önemli bir gün olan doğum gününde karşılaştım o asil kadınla..Giyinmesi, yürümesi, oturup kalkması, konuşması ve birde sanat müziği seven tarafıyla saraylara layık birisiydi.Dup duru bir güzelliği vardı. sanki yüreğinin güzelliği yüzüne aksetmişti. Gülseriyordu gözlerinize, gülseriyordu yüreğinize, gülseriyordu geçmiş hayata, ve gülsermek istiyordu geleceğe.Siyah beyaz giyimini yine siyah küpesi ve zarif siyah saati ile süslemiş, burnundaki hızması gözlerindeki yeşil lensi ve ince narin parmaklarındaki yüzükler ilehoş bir uyum içindeydi. Sanki o akşamda olacakların habercisiymiş gibi siyah beyaz bir film şeridi gibiydi.Sevgi doluydu, aşk doluydu, gururluydu onun yüzende yalana ve riyaya asla yer yoktu. Konuşurken direk gözlerime bakıyor, gözlerini kaçırmıyordu. Sözler dudağında dökülüyor ama sanki yüreğinde sökülüyordu. Bir süre sonra kelimeler boğazında düğümlendi dudağında cümlelerin yerine gözlerinde inciler döküldü..Onun gözlerindeki damlalar ılık ılık yüreğime akıyordu..Ona ağlama diyemiyordum desem ne fayda ederdi ki. İstedim ki başını yaslasın omuzuma gözyaşları temizlesin yüreğimdeki kiri pası, onuda yapamadım. Bende ağlamak istedim utandım başımı yere eğdim sanki bana bir güzelin kaderini gösteriyordu.Çok şey istemiyordu Gül biraz mutluluk biraz huzur.Hele oğlunda gelen bir telefon "anne mutlu ve huzurlu ol" demesi adeta yüreğini kanatmıştı Gül.Karmakarışık duygular içindeydim.Elinde değil ki mutluluk tablosu çizip veresin. Nutkum tutuldu nefesim kesildi, sustum kaldım.Acaba Gül benim için ne düşünmüştü, çok mu yakın bulmuştu kendine,güven veren bir duruşum mu vardı, samimi bir kişimi bulmuştu karşısında bilemiyorum hangi duygular içerisindeydi.Yoksa kalpten kalbe giden bir yol varda biz mi göremiyorduk.Sormadım, soramadım belli ki beni kendine yakın bulmuş bir dost gibi görmüştü. Yoksa ilk gün karşılaştığım bir kadın nasıl ağlayabilirdi.Ben gözlerine kangren acıları sermeye değil, yüzünün coğrafyasında çiçek açmış gülüşleri, gözlerine ilmeklemek isterdim.İstanbul’un tüm ışıklarını söndürüp yüreğinin aydınlığında gözlerine bakmak isterdim. Bunda sade bir güzellik vardı, gülmek bir tarafa hafif bir tebessüm bile o kadar yakışıyordu ki, iki dudağının birleştiği yerde sağ tarafta ince bir çizgi oluşturuyordu Kaşlarının tam ortasında saçında bir kaç tel birleşmiş sanki burnunun sol tarafındaki hızmasını sökmek istermiş gibi uğraşıp duruyorlardı.Bende anlattım kısaca hayat hikayemi. Çok şanslısın diyordu evet çok şanslıydım dünde şanslıydım bu güzel insanı tanımıştım..Kendimi suçlu hissediyordum,doğum gününde bu güzel dosta bir hediye alamadığım gibi,onun duygularını okşamış adeta mızrabım bam teline değmiş ve hüzün dolu bir akşam olmuştu.Mevsim ilkbahar Nisan aynın 3’ü ama biz hazan mevsimindeydik.Buna kader mi desem, tasadüf mü desem ne ilginç bir rastlantıydı. Zamanda ne çabuk geçiyor böyle, bazen geçmek bilmeyen dakikalar şimdi su gibi akıp gitti.Ben bir insan tanıdım adeta hayatı yaşamış.bitirmiş yeniden ikinci bir hayat yaşıyor gibiydi. Bu güzel dosta ikinci hayatında birinci baharı yaşamasını temenni ediyorum. Ömründe hiç kış olmasın Gül,ne fırtına ne tipi. Güzel gözlerine gülmek yakışıyor hep gülsün. Yüreğin yangın yeri değil cennet bahçeleri gibi olsun hep çağlasın.Yollarına güller serilsin, dikeni yüreğine değil parmağına bile batmasın güzel dost.Acı ve hüzün bır yıldız kadar uzak,mutluluk gözbebeğin kadar yakın olsun.umutların gerçek,gerçeklerin mutluluk,mutlulukların sonsuz olsun canım.Hayat boyu muvaffakiyet ve saadet-i daryn temennilerimle. Seni asla unutmayacak olan Zeki
Seni sevmek, bir kadını değil bir gülü sevmektir... Kaybetmeyi göze alıp geleceğin günleri beklemektir... Seni sevmek, ayriligi daha ilk dakikadan kabullenmektir... Ayrılık çöllerinde ask aramaktir seni sevmek... Senin aşkın cevapsiz bir soru, sorusuz bir cevap gibidir Çok bilinmeyenli denklemi cozmeye calismaktir seni sevmek... Seni sevmek, olmayacak bir nedeni, gelmeyecek bir gideni beklemektir...
